Toma & Orgil

Voordat ik jullie mijn sterke verhalen en wilde avonturen tijdens de Olympische Spelen in Beijing ga vertellen moet ik toch nog even een kort verhaaltje kwijt over mijn laatste week in Mongolië.

Ik was namelijk in de trein in Rusland een Mongools stel, Toma en Orgil, tegen gekomen. Toma importeert kleding uit China om die vervolgens in Rusland weer te verkopen en Orgil was vrij van werk (Politie) maar is ook een fanatiek Worstelaar. Op zich niks bijzonders maar wat het wel uniek maakte was dat Toma ongeveer 1,60m lang was en Orgil 2,20m. Erg grappig om zo iemand in de trein constant gebukt rond te zien lopen.
Ik had aan hun me kaartspel die ik nog uit Australië had uitgeleend en was deze vergeten terug te vragen toen ik midden in de nacht de trein verliet in Irkutsk. Nu had ik wel hun telefoonnr gekregen en was het alweer mijn laatste week in UB dus een mooi moment om ze even op te bellen. Na meerdere pogingen en wat verbindings en taalproblemen had ik ze dan eindelijk te pakken en n half uurtje later pikte ze me met de auto op van het Hostel. Zelf wonen ze in een appartement maar we moesten nog even wat ophalen bij familie die wel "gewoon" in een Ger tent wonen. En in UB is zo'n tent van binnen net zo luxe als n normaal huis. TV met satellietschotel, Stereo, PC, Magnetron, Koelkast, je kan het zo gek niet verzinnen of het stond erin. Ook vanwege de ronde vorm kan je veel spullen kwijt langs de wand. Daarna hebben we een aantal monumenten in UB bezocht en zijn we naar hun appartement gegaan waar we wat gegeten en gedronken hebben. Ze waren erg gastvrij en wilde graag dat ik bleef slapen en eten dus nadat ik me laatste nachtje in het hostel heb doorgebracht, de rekening had betaald en m'n tas weer had ingepakt vertrok ik naar hun huis om daar m'n laatste weekje Mongolië door te brengen. Nu liep ik dus volledig bepakt met een 25kg backpack op me rug en 5kg rugtas voorop en nog een volle plastic tas met eten naar het busstation en daar probeerde ik zo onopvallend mogelijk 100 Tögrök (5 eurocent) uit me portemonnee te vissen voor de busrit. Blijkbaar niet onopvallend genoeg want toen de bus arriveerde en ik wilde instappen graaide iemand naar me broekzak en probeerde me portemonnee eruit te halen. Ik had het vrij snel door en draaide mezelf weg waarna een medepassagier met een flinke trap de zakkenroller de bus uit schopte. Gelukkig heb ik altijd een knoop dicht van de broekzak waar me knip in zit en was deze dankzij dat achterlijke monopoly geld aardig dik dus had de zakkenroller geen kans gekregen om em daadwerkelijk uit me broekzak te grijpen. Een aantal mede passagiers vroeg of ik alles nog had en gebaarde om alles te controleren maar ik had gelukkig me camera, telefoon, en dus ook me portemonnee nog dus kwam ik er met redelijk wat geluk vanaf. Wel weer een wijze les voor als ik in het volgende 3de wereldland arriveer om dus nooit te open en bloot je geld te laten zien of uit je knip te halen. Na een busritje van een half uur arriveerde ik dan eindelijk bij Toma & Orgil's appartement. Ze waren zo blij dat ik gekomen was dat er meteen al een traditioneel Mongoolse maaltijd klaarstond en ik mocht in hun 2persoon bed slapen waardoor zij automatisch in de woonkamer op de grond sliepen. Zelf hebben ze maar 1 nachtje zo geslapen want de volgende dag pakte ze de trein weer naar Rusland om kleding te verkopen. Het is tenslotte vakantieperiode daar en in die maanden moet het geld verdient worden. Eten is ook in Mongolië een belangrijk onderdeel van de dag dus werd ik daar volgestouwd met de meest rare Mongoolse gerechten. Het begon al met het maken van Buuz, dit zijn bolletjes deeg/bloem met geitenvlees en uien en kruiden erin die in elkaar dichtgedraaid en dan gestoomd worden. Erg lekker omdat het vlees in eigen vocht word klaargestoomd en als je vervolgens een hapje neemt dan loopt dat vocht eruit en dat is vooral het lekkerst. Zo zijn we ook een avond helemaal naar de rand van de stad gereden waar de asfaltwegen al snel overgaan in zandweggetjes om vervolgens echte traditionele Ayrag te drinken. Dit is een drank die bestaat uit gefermenteerde paardenmelk, in het begin een beetje zuur en moet je er aan wennen maar daarna erg lekker. Verder dronken we vaak voor het slapen gaan Arkhi, dit is het destillaat wat je overhoud van Ayrag en word dan verder Gedistilleerd en gefilterd zodat je uiteindelijk een lekker sterk drankje overhoud met een alcoholpercentage van tussen de 20% en 30% (en ja dat kan ik inmiddels wel weten na al die flessen vodka in de trein). Ook heb ik het hele slachtings en voorbereidingsproces van een geit mogen meemaken. De hele familie helpt hier aan mee dus ook ik.

Omdat Toma & Orgil weg waren voor n paar dagen ben ik met Toma's zus en der vriend en nog een neef naar Terelj National Park geweest. Dit ligt ten Noord oosten van UB en heeft mooie rivieren en gebergtes en alles. Hier hebben we de Turtle Rock bezocht en een van die Adelaren mogen vasthouden en in de rivier gezwommen en ons mee laten drijven met de stroming. Was best wel toeristisch allemaal en ook niet goedkoop maar aangezien ik met die familie daar was en zij de taal spraken toch wel weer een unieke ervaring en een lekker weekendje er tussenuit.

Toen was het weer tijd om op de trein te stappen. Vroeg opgestaan die ochtend en nog even wat inkopen gedaan voor in de trein. Daar in de trein was het dit keer een hele andere ervaring. Tenslotte had ik 3 weken in Mongolië gezeten en dit keer waren we nog maar 1 week verwijderd van de Olympische spelen. Ik kwam dus al meteen in contact met veel Sportfans en OS-Fans. waaronder 3 Groningers die onafgebroken al 6 dagen in de trein zaten vanuit Moskou wat ook wel aan hun te zien was. Ook nog 4 andere Hollanders die speciaal voor de spelen kwamen en veel kaartjes al in het bezit hadden voor wedstrijden en alles. We naderde de Grens laat in de avond en toen we het Station van Erenhot/Erlian inreden klonk er een ware parade muziek en marcheerde het leger langs. Gaf wel een heel apart en communistische indruk moet ik zeggen. Vervolgens weer het hele liedje van voor af aan. Passpoort controle, aangifte van goederen en valuta's. bagagecontrole, waarbij me hele tas weer open moest en hij vroeg wat dat harde ronde item onderin me tas was waarbij ik een pot pindakaas tevoorschijn toverde om zo die volle fles dure (€5) Mongoolse vodka mee het land binnen te kunnen smokkelen. Onze paspoorten werden ingenomen en de trein vertrok naar de Loods waar de hele trein per wagon werd opgetild om vervolgens van nieuwe wielen te worden voorzien vanwege het smallere spoor in China of eigenlijk bredere spoor in Rusland en Mongolia aangezien zij afwijken van de internationale standaard. Hoewel onze wagon als laatste aan de beurt was gebeurde dit hele klusje vrij snel en reden we dit keer met onze nieuwe wielen en op een smaller spoor weer terug naar het station om onze paspoorten terug te krijgen. Nu was ik uiteraard wel in het bezit van een Chinees visum (weliswaar op het laatste moment gehad en onder niet geheel legale voorwaarden) maar toch kneep ik em n beetje toen die lieve Chinese dame in dat strakke uniform mijn visum niet terug wilde geven. Bleek dat de foto in mijn paspoort niet erg leek op de persoon die nu voor haar stond en of ik even meer in het licht wilde gaan staan zodat ze het beter kon zien. vervolgens mocht ik niet lachen en moest ik zo'n zelfde strak gezicht trekken als op die vervelende paspoortfoto en nadat ik me hand voor die bos met krullen deed en dat haar naar achter was het toch geloofwaardig genoeg om em terug te geven. tjonge jonge, alsof mensen niet veranderen na 1,5 jaar reizen. Maar goed ik was wel het land binnen en daar ging het om. Nu kon een nieuw hoofdstuk beginnen genaamd, De Olympische Spelen van Beijing 2008.

Dit verhaal zal ik binnen een paar dagen op de site zetten maar op dit moment ben ik nog 1100 foto's daarvan aan het uitzoeken en zit ik diep in me geheugen te graven om alle details nog boven water te krijgen.

Foto's zijn hier te vinden: http://picasaweb.google.nl/sietsehof/TomaOrgil/photo#s5240956972555001330

en sinds kort heb ik ook wat video's online gezet aangezien ik af en toe weliswaar over "snel" internet de beschikking had:
http://www.youtube.com/ZietZa